class="html not-front not-logged-in one-sidebar sidebar-second page-noticias-regiao">

            

Notícias Região

Excelente tributo à saudade e ao futebol bem jogado, com todos os atletas a entregarem-se ao encontro como se de uma competição a sério se tratasse. O desafio entre as velhas glórias do futebol foi uma verdadeira festa ao futebol. Raraos foram os momentos em que não houve emoção e aplausos no Estádio S. Sebastião, provando que quem sabe nunca esquece.
O Bragança joga em casa no próximo domingo, frente ao vizinho Macedo de Cavaleiros, num encontro a contar para o Nacional da 3ª divisão. Trata-se duma jornada que coloca todas as equipas da região a jogar em casa, em que o Morais se vai estrear com o Vieira do Minho, enquanto o Mirandela recebe o Brito e o Vidago defronta o Mondinense.
Foi uma boa primeira parte do Grupo Desportivo de Bragança, com um futebol bem apoiado e, principalmente, a criar boas ocasiões de golo. A novidade no Bragança foi a apresentação no onze inicial de Maicon, jogador de 20 anos que veio do Figueirense do Brasil e que deverá permanecer no plantel. Este ponta de lança apresentou credencias de excelente concretizador e oportunidades não lhe faltaram, mas nota-se, ainda, alguma falta de condição física.
O Valpaços que, vai participar nos distritais de Vila Real, jogou em Bragança, onde perdeu por 1-0, mas deixou uma imagem muito positiva. A grande novidade da equipa é o avançado Ramón que, na época passada, esteve no Boticas e foi o carrasco do Vidago na final da Taça, em que marcou dois dos três golos da equipa.
O último encontro de particulares destas duas formações terminou com um empate a uma bola. Depois da igualdade sem golos há uma semana, a partida de anteontem não fugiu à regra, prenunciando as mesmas dificuldades para o campeonato da III Divisão Nacional Série A. A competição arranca já no próximo fim-de-semana, no qual o Desportivo recebe o Macedo, ao passo que o Morais defronta o Vieira em casa.
Bragança contará com dois participantes no Campeonato do Mundo de Kickboxing & All Styles a realizar entre os dias 17 e 21 de Outubro em Marina di Carrara, Itália. Habituado a estas andanças, Nelson Rogério, 30 anos, instrutor de diversas áreas do Karaté e cinturão negro e seleccionador Regional Norte de Portugal vai tentar conquistar o título nos estilos de Full Contact, Kick Boxing e K1 Rules. No seu vasto e rico palmarés, sobressai o título de campeão internacional absoluto em kempo, armas, técnica e combate e vai a este campeonato em representação da selecção nacional.
Aos 61 anos, Alcina Moreira, natural de Sobreiró de Cima, no concelho de Vinhais, concretizou um sonho de infância, transpondo para a tela os seus dotes de pintura. As paisagens transmontanas inspiram esta artista, que decidiu dedicar-se à pintura depois de se ter reformado. “Quando trabalhava em Lisboa tinha uma vida muito activa. Vim para cá cuidar da minha mãe e decidi ocupar os tempos mortos pintando quadros”, salientou Alcina Moreira.
Os partos à moda antiga fazem parte das recordações de Júlia Pires, nascida e criada na aldeia de Romariz, no concelho de Vinhais. Filha da parteira do povo, esta habitante afirma que assistiu e ajudou ao nascimento de três bebés. “Na altura, não havia transportes e os filhos nasciam em casa. Agora já vai tudo para os hospitais e ainda bem, pois há outras condições”, acrescenta a popular.
Quien passasse puli, anté daba duolo d´alma ls panes a pedir que ls segássen. Parecie que stában a fazer ua dénia a quien passaba. Las spigas todas debelgadas, a apuntar pa l chano. L que merecien era ua buona camarada de segadores. Nun tardarie, anté porque onte, habie chegado ua para l tiu Fracisco. Cada beç que pansaba na segada, anté le dolien las cuostas. Fazer parte dua camarada, esso tamien metie proua. L pior era quando las sucadas éran mui lhargas. Parecie que era d´aperpósito que lhabrában assi las tierras. Teniemos que ir i tornarr i solo çpuis, nesta punta, ye que staba Eirene cun la cántara para mos dar auga. Bubimos todos pul mesmo jarrico, i esso nun era malo, assi siempre çcansábamos mais un cachico. Anquanto i nó, you iba mirando pa las manos de Eirene, éran bien finicas i brancas, nun stában chiznadas pul sol. Staba siempre a spera que algua beç oulhasse para mi, ficaba mui aborrido, quando nun le cunsegui ber ls uolhos.